การบีบอัดไฟล์มีสองแนวทางหลักคือ Lossless และ Lossy ความต่างอยู่ที่สามารถกู้ข้อมูลเดิมกลับมาได้ครบหรือยอมตัดรายละเอียดบางส่วน การเลือกจึงต้องถามว่าไฟล์นี้ใช้ทำอะไร ไม่ใช่ดูขนาดเล็กที่สุดเพียงอย่างเดียว
Lossless เก็บข้อมูลเดิมกลับคืนได้
การบีบอัดแบบ Lossless ลดขนาดด้วยวิธีแทนข้อมูลให้มีประสิทธิภาพ โดยเมื่อคลายการบีบอัดสามารถคืนข้อมูลเดิมได้ครบ เหมาะกับข้อมูลที่เปลี่ยนแม้เพียงเล็กน้อยก็อาจมีปัญหา เช่น เอกสารข้อความ ตารางข้อมูล และไฟล์โปรแกรม ตัวอย่างที่คุ้นเคยคือการเก็บไฟล์ใน ZIP ซึ่งไม่ได้ต้องยอมให้ข้อความบางคำหายไปเพื่อประหยัดพื้นที่
สำหรับภาพ รูปแบบอย่าง PNG ใช้การบีบอัดแบบไม่สูญเสียข้อมูล เหมาะกับงานที่ต้องรักษาขอบตัวอักษรหรือกราฟิกให้คมชัด อย่างไรก็ตาม ไฟล์ที่ถูกบีบอัดมาแล้วอาจลดขนาดเพิ่มได้ไม่มาก การบีบอัดซ้ำจึงไม่รับประกันว่าจะเล็กลงอย่างเห็นได้ชัดทุกครั้ง
Lossy แลกบางรายละเอียดกับขนาด
การบีบอัดแบบ Lossy ตัดรายละเอียดบางส่วนออกเพื่อช่วยลดขนาด โดยมุ่งให้ผลลัพธ์ยังเหมาะกับการรับชม ตัวอย่างทั่วไปคือภาพ JPEG หากตั้งคุณภาพต่ำมาก อาจเห็นขอบแตก ปื้นสี หรือรายละเอียดเล็ก ๆ หายไป สิ่งที่ถูกตัดออกไม่สามารถคืนกลับอย่างสมบูรณ์ได้เพียงแค่บันทึกเป็นไฟล์ใหญ่ขึ้น
เอกสารการบีบอัดภาพของ Adobe แยกวิธีที่รักษาข้อมูลออกจาก JPEG ที่ลดรายละเอียด และอธิบายว่า WebP รองรับทั้งสองแนวทาง ดังนั้นนามสกุลไฟล์บางชนิดอย่างเดียวอาจยังไม่พอบอกวิธีบีบอัด ต้องดูการตั้งค่าที่ใช้ส่งออกด้วย
เลือกตามงานปลายทาง
ตัวอย่างสมมติคือร้านเก็บภาพต้นฉบับคุณภาพสูงไว้แก้ไข และส่งออกไฟล์เล็กลงสำหรับหน้าเว็บ โดยตรวจว่ารายละเอียดสำคัญยังชัด ไม่บีบอัดจนสีหรือพื้นผิวทำให้เข้าใจผิด
ภาพแผนผังหรือภาพหน้าจอที่มีตัวหนังสือเล็กควรเน้นความอ่านง่าย โดยทดลองเปิดที่ขนาดใช้งานจริงก่อนเลือกไฟล์
เก็บต้นฉบับและทดสอบก่อนใช้จริง
แยกโฟลเดอร์ต้นฉบับกับไฟล์ส่งออก ตั้งชื่อให้รู้รุ่น และหลีกเลี่ยงการแก้แล้วบันทึกทับ JPEG ซ้ำหลายรอบ เพราะอาจเพิ่มการสูญเสียรายละเอียด การเปิดดูหรือคัดลอกไฟล์เดิมโดยไม่เข้ารหัสใหม่ไม่ได้ทำให้คุณภาพลดลงแบบเดียวกัน
ตรวจขนาดไฟล์ ความคมชัด สี และความเข้ากันได้กับระบบปลายทาง อัตราลดขนาดขึ้นอยู่กับเนื้อหาและการตั้งค่า เก็บต้นฉบับไว้เสมอ เพื่อไม่ต้องเริ่มงานใหม่จากไฟล์ที่สูญเสียรายละเอียดไปแล้ว
